Bir şarkıdır yaşamak

Bir şarkıdır yaşamak

Bir şarkı dinlersin. Sigara içerken, çay demlerken, çalışırken veya sevişirken. Bazen bir kaldırım taşında adım adım yürürken yalnızlığına, bazense herhangi bir sahilin hemen önündeki küçük bir bankta son sigaranı yakmışken ve kalmışken çaresizliğin ortasında tek başına. Hep bir şarkıdır o unutulmaz anlara eşlik eden. Gece uyumadan önce tavana bakarak dinlediği şarkıları unutmaz mesela insan. Sevişirken, bolca terlemişken ve sevdiğinin gözlerine yorgunlukla bakarken aldığın inanılmaz hazza eşlik eden 'Careless Whisper' parçasını ömrünün sonuna kadar unutamazsın belki...
Değişim sadece dış görünüş değil..

Değişim sadece dış görünüş değil..

Zaman ne çabuk geçiyor değil mi ? Geçmekle kalmıyor, geçiriyor da bir şeyleri. İnsan bu sürecin farkına bile varamıyor çoğunlukla. Her şeyin ilacı zaman diyen adamla sohbet etmeyi ne çok isterdim şuan, şu vakit. Şöyle bir düşündüm de unutmam dediğimiz insanları unutuyor, o olmadan yapamam dediğimiz şeyleri en layıkıyla yapıyoruz ve yapmaya devam ediyoruz. Sonsuza denk sürecekmişcesine üzüldüğümüz şeyleri zaman içinde unutuyoruz. Hatta üstüne bir de tebessüm ederek "Vay be buna mı üzülmüşüm! " diye yapıştırıyoruz ortaya şöyle en sağlamından.  Acı dolu...

Anarşi dolu sevdalarımız..

Özgür olmalıydı insan. Her nefesiyle, her düşüncesiyle özgürleşmeliydi. Özgürce sevişip doğasının en derinlerine inebilmeliydi. Mümkün müydü böyle bir şey? Özgürce sevmek, sevilmek. Hissetmek bir tenin sıcaklığını.. Böylesi bir toplumda nasıl özgür olabilirdi insan? Masum bir dokunuşun adı bile cehenneme varıyorken ne kadar rahat sevişilebilirdi kapalı kapılar ardında? Bu ülkede bir çiftin sarılması bile cezalandırılırken sevmek, tenine dokunmak gibi illegal işlere kalkışmıştım oysa. Günahkardık. Anarşiyle yanıp tutuşan iki günahkar.. Şimdi ben asılırım saç tellerinde, sen adı çıkmış bir...

Keşfedilmeyi bekleyen hayatlar yaşıyoruz..

Tam da "hayattan soğudum artık" demeye başladığınız anda şunu hatırlayın. Soğuduğunuz şey hayat değil, hayatın içinde barındırdığı insanlardır. Hayat bütünüyle keşfedilmeyi bekleyen bir mucize iken, kıçı kırık birkaç insanın sizi bu mucizeden vazgeçirmeye çalışmalarına kanmayın dostlarım. Size acı çektiren insanları çıkartın hayatınızdan ve yolunuza devam edin. Hayattaki her anın tadını doyasıya çıkartmaya çalışın. Sadece bir kere görebileceğiniz bu mucizenin her köşesinde bir tebessüm bulundurun. Gözlerinizi kapattığınız o son anda düşündüğünüz şey yıllarca çektiğiniz acılar...