14.01.2019 Günce

Aklımızı başımıza toplamak için güzel bir gün, pazartesi. Son zamanlarda yaşadığım şeyler ve kontrol etmekte zorlandığım yoğunluk, istemediğim bir strese dönüştü. Bu stres yaklaşık 2 aydır, belki de daha uzun süredir hem fiziksel hem de ruhsal anlamda olumsuz durumlara gebe oldu. Önümü göremediğim, aynı şeyleri düşünüp durduğum sıkıcı bir döneme sürükledi beni. Geceleri uyumak istemediğimi, sabahları yataktan kalkmak istemediğimi fark ettim. Gündelik aktivitelerimi erteliyor, okuduğum ve dinlediğim şeyleri anlamıyordum. Eskiden yaparken keyif aldığım şeylerden son dönemde...

Seçilmiş günceler

Mantığımı ve beni ben yapan her şeyi bir kenara bırakarak son zamanlarda yaşadıklarımı düşünmeye başladım. Yıllarca beni mahveden düşüncelerden kurtulmak için çabalamış, bir yere varamamıştım. Düşüncelerim her defasında beni aynı yerden deşiyordu. Ve her defasında ne yaparsam yapayım aynı düşüncelerle aynı yerimden düzülüyordum. Küçük bir farklılık için neleri feda etmezdim oysa! Yıllarca bu böyle devam etti. Birileri hayatıma girdi, birileri sessizce çekip gitti. Giden herkesin yerine bir başkası geldi. Her gelen bi öncekinin bıraktığı yarayı deşti. Onlarca yarayı iyileştirmeye çalışmakla...