Bu memlekette 'Umut' sadece bir erkek ismi

Merhabalar, bir süredir yoktum umarım keyifler yerindedir. Toparlanması gereken birkaç şey vardı haliyle buraları iyice unuttum. Son zamanlarda düşünecek o kadar çok şey var ki artık bu düşüncelerin içinden çıkmakta çok zorlanıyorum. 

Şu sıralar gündemi takip etmek gerçekten çok zor. Memlekette bir kriz havasıdır gidiyor. Bahsettiğim kriz ne yazık ki sadece ekonomi ile ilgili değil. Biraz düşününce ekonomik kriz devede kulak kalıyor.

Hani bir süredir kayıp olan 9 yaşında küçük bir kız çocuğu vardı, Sedanur. Bugün, yani 22 Eylül 2018 tarihinde haberleri takip ettiyseniz görmüşsünüzdür, bir haftadır kayıp olan bu kızcağızımız köyüne 1 KM uzaklıkta taşlarla gömülü bir vaziyette ölü bulunmuş. Bunun için öncelikle ailesine sabır ve baş sağlığı diliyorum. Fakat düşünmeden duramıyorum, nasıl bir insan 9 yaşındaki küçücük bir kız çocuğunu öldürüp taşlarla gömebilecek duruma gelir? Bu insanlar hayatlarında hiç mi sevgi ve şevkat görmemişler de bu duruma gelebilmişler? Bu sorular gün boyu içimi kemirdi fakat çıkamıyorum işin içinden. Küçücük çocuğu öldürmek için hiçbir sebep bulamıyorum. Biliyorum yıllarca düşünecek olsam yine bulamayacağım fakat birileri sebep bulmuş. Aklıma ve mantığıma sığdıramıyorum, sığdıramayacağım.

Aynı gün farklı bir haber daha yansıdı gündeme. Bir baba, çocuğuna okul pantolonu alamadığı için intihar etmiş. Çocuğun okul pantolonu olmadığı için önce okul müdürü çocuğu okuldan eve gönderiyor. Çocuk durumu babasına izah ediyor ve gidip pantolon alıyorlar. Alıyorlar almasına da cebinde kala kala son 20 TL'si kalıyor. Bunun üzerine eşine "Çocuğuma bir pantolon alamayacaksam ben niye yaşıyorum ki" diyor ve hemen aynı gece kendisini banyoda iple asıyor. Ne kadar üzücü bir durum. Bu senaryo değişebilir miydi? Elbette değişebilirdi. Bir yerlerden yardım isteyebilir, bir süre okula o şekilde gitmesi için müdürden onay alabilirdi. Birilerinden borç para alabilir, devlet kurumları veya vakıflara ulaşabilirdi. Fakat mesele o değil işte. Memlekette öyle bir durum var ki insanlar kendisini her şey için yetersiz görüyor. Refah seviyesi yerlerde, halkın yarısından fazlası gerçekten çok zor şartlar altında hayatlarını sürdürüyor. Alım gücü zaten çok düşüktü üstüne bir de son 30 günde %40 gibi bir enflasyon ortaya çıktı. Yani şunu anlatmaya çalışıyorum bu insanların ileriye dönük hiç bir şekilde umudu yok. İnsanların umudunu yeşertebilecek hiç bir şey yok bu memlekette. Umudu olan insan zaten neden intihar etsin? 

Yandaşın bol bol kazandığı, muhalif ama çok çalışanın zor şartlar altında ezildiği, işçinin değer görmediği, girişimcinin desteklenmediği, mağdurun yalnız bırakıldığı,  insanların eğitilmediği, üniversite öğrencisinin işsiz kaldığı bir memlekette insanlara umut olabilecek ne var sahi?  Bugün bu babanın intihar etmesinin sebebi budur. Düşünsenize diyanet kurumlarına eğitim kurumlarından çok daha fazla bütçe ayırılıyor bu memlekette. Eğer bugün Sedanur'u öldüren kişi eğitim alabilmiş olsaydı, cahil ve düşüncesiz birisi olmasaydı belki de Sedanur şuan yaşıyor olacaktı. Bunu söylemek istemezdim fakat bugün ve bundan önce yaşanan bu tür olayların her birinde devlet yetkililerinin izlediği yanlış politikaları suçluyorum. Sayılacak o kadar çok yanlış şey var ki. Her birini yazmaya kalksam kitaplar çıkartırım. Öyle bir kök salmışlar ki, gözleri o kadar körelmiş ki yazacak olsan okumuyor, anlatacak olsan dinlemiyorlar. Bu sebeple yazmıyorum, yazamıyorum. Çünkü taşa tohum ekilmiyor. Sadece nefretimi kusuyorum. 

ÖNCEKİ

Hüsnü Arkan sesinde bir akşam

SONRAKİ

Bir garip intihar meselesi

İlginizi Çekebilir