Anarşi dolu sevdalarımız..

Özgür olmalıydı insan. Her nefesiyle, her düşüncesiyle özgürleşmeliydi. Özgürce sevişip doğasının en derinlerine inebilmeliydi. Mümkün müydü böyle bir şey? Özgürce sevmek, sevilmek. Hissetmek bir tenin sıcaklığını.. Böylesi bir toplumda nasıl özgür olabilirdi insan? Masum bir dokunuşun adı bile cehenneme varıyorken ne kadar rahat sevişilebilirdi kapalı kapılar ardında? Bu ülkede bir çiftin sarılması bile cezalandırılırken sevmek, tenine dokunmak gibi illegal işlere kalkışmıştım oysa. Günahkardık. Anarşiyle yanıp tutuşan iki günahkar.. Şimdi ben asılırım saç tellerinde, sen adı çıkmış bir günahkar kalırsın.. Sevme beni..

ÖNCEKİ

Keşfedilmeyi bekleyen hayatlar yaşıyoruz..

SONRAKİ

Php kodlarını karıştırmak ( Obfuscation )

İlginizi Çekebilir